نميگذارد خداوند را بر اين موهبت سپاسگزارم . آيه پنجم : وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ اين يك امتياز است كه خداوند فقط به آنها بخشيده و ايشان را بر امت مقدم داشته وقتى اين آيه بر پيامبر اكرم نازل شد فرمود فاطمه عليها السّلام را صدا بزنيد به او فرمود : اين فدك از جاهائى كه با سپاه و لشكر كشى گرفته نشده و متعلق به شخص من است مسلمانان شركت در آن ندارند من آن را به تو بخشيدم چون خداوند دستور به من داده آن را تصرف كنى متعلق به تو و فرزندان تو است . آيه ششم : قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى اين امتياز مخصوص پيامبر است تا روز قيامت و مربوط به آل اوست نه ديگران چون خداوند در مورد نوح پيامبر ميفرمايد : يا قَوْمِ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مالًا إِنْ أَجرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَ ما أَنَا بِطارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ وَ لكِنِّي أَراكُمْ قَوْماً تَجْهَلُونَ . و از هود نقل مىكند كه گفت : لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي أَ فَلا تَعْقِلُونَ كه هر دو پيامبر در مقابل نبوّت خود هيچ پاداش طلب نمىكنند و پاداش خود را از خدا ميخواهند ولى خداوند به پيامبر اكرم ميفرمايد : بگو از شما پاداشى جز مودت و دوستى با خويشاوندانم خواستار نيستم اينكه مودت و محبت با آنها را واجب نمود چون ميدانست آنها هرگز از دين بر نميگردند و گمراهى را اختيار نخواهند نمود . دليل ديگر اينكه ممكن است شخصى يك نفر را دوست داشته باشد اما با بعضى از افراد خانواده او دشمن باشد دل آن مرد كه مورد محبت اين شخص است اما با بعضى از اهل بيتش دشمن است با اوصاف نمىشود خداوند خواست كه در دل پيامبر چيزى نسبت پيدا نشود به همين جهت مودّت خويشاوندان او را بر مؤمنين واجب كرد هر كه مراعات اين واجب را بنمايد و پيامبر و اهل بيت او را